تبليغاتX
تمدن
اجتماعى

 

برای تاریکی اطاقم

                 شمعی افروخته ام

و زیر نور لرزان آن

بر تاریکی های دلم می گریم

ای کاش می شد

شمعی افروخت

به بلندای وجود

و در پناه آن

تنها به تو اندیشید و بس

 

 

مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin نوشته شده توسط فروغ ناظمی در ساعت 11:55 بعد از ظهر | لینک  |